I choć na polach jesienna pogoda do Klubu Poetów i Twórców Ludowych Ziemi Jasielskiej „Michalina” nieco wiosennych klimatów wniosła Wiesława Gawrych autorka tomiku „Wiosenne rande-wu”.
Poetce towarzyszyli członkowie Stowarzyszenia Emerytów i Rencistów „Razem raźniej” z Brzostku, którzy są wiernymi czytelnikami jej poezji. Wśród nich były m.in. artystki Ewa Olszko-Szpunar i Zofia Żmuda-Hendriks.
Wiesława Gawrych, poezją zajęła się na emeryturze, wcześniej pracowała w zawodzie pielęgniarki. Poetka deklaruje miłość do ludzi, co związane było z jej oddaniem choremu w pracy. Kiedy opuściła Warszawę i przeniosła się na Podkarpacie do pięknie położonego Brzostku, narodziła się w niej potrzeba pisania, której owocem jest zbiór wierszy „Wiosenne rande-wu”. Przebija z nich świadomy dydaktyzm jak w wierszu „Luksus”. Jej wiersze pisane klasyczną strofą, skupiają się na codzienności, przyrodzie i urodzie świata. Jest w nich entuzjazm i zaangażowany witalizm, którego źródło zanurza się w codziennym nurcie życia. Tego typu poezja jest odreagowaniem, na lata stresu wynikającego z wcześniejszej pracy i mieszkania w wielkiej aglomeracji. Ta postawa radosnej otwartości wobec rzeczywistości, prowadzi ku celebrowaniu istnienia we wszelkich jego przejawach.
Zebrani wysłuchali m.in.: tytułowego wiersza „Wiosenne rande-wu”, „Barwy i kolory”, „Moja historia”. Wiersze te pokazują poezję zakorzenioną w codzienności, uważną na piękno świata i drobne radości, które łatwo przeoczyć w codziennym pośpiechu. W twórczości Wiesławy Gawrych nie chodzi o ucieczkę od rzeczywistości, lecz o odkrywanie jej jasnych stron i odnajdywanie powodów do wdzięczności. Bo przecież czasem wystarczy zatrzymać się na chwilę, by dostrzec, jak wiele dobrego kryje się w zwyczajnym dniu.
Spotkanie odbyło się 10 listopada 2026 w Miejskiej bibliotece Publicznej w Jaśle.
